Talenkoning · Schrijven

Een column schrijven

Een column is een persoonlijke, geconcentreerde kijk op een onderwerp. Een klein voorval kan het vertrekpunt zijn voor een grotere gedachte. De eigen stem is belangrijk, maar een column is niet simpelweg alles opschrijven wat je ergens van vindt.

Een column schrijven

Kies één dragend detail

Begin bijvoorbeeld bij een gesprek in de trein, een bordje of een alledaagse gewoonte. Vraag welk spanningsveld daarin zit. Het concrete detail geeft de lezer houvast. Als je vervolgens vijf andere onderwerpen toevoegt, verdwijnt de samenhang en wordt de column een losse verzameling ergernissen.

Stuur naar een wending

Een column kan eindigen met een omkering, een scherpe observatie of een vraag die de lezer anders laat kijken. Dat is niet hetzelfde als een samenvattend slot bij een verslag. Je mag overdrijven als stijlmiddel, maar verzonnen beschuldigingen over herkenbare personen worden daardoor niet zorgvuldig. Maak fictieve voorbeelden herkenbaar als fictie.

Voorbeelden met uitleg

  • Het bordje “stilte” maakte het meeste lawaai.
    Een paradoxale observatie kan nieuwsgierigheid wekken.
  • Iedereen doet tegenwoordig alles verkeerd.
    Te groot en te algemeen voor een geloofwaardige uitwerking.
  • Ik bleek zelf de enige die nog sprak.
    Een wending verplaatst het perspectief naar de verteller.

Begin van een fictieve column

Op het bord stond dat we stilte moesten bewaren. De man tegenover mij wees er drie keer op, eerst met zijn vinger en daarna met zijn stem. Bij de vierde uitleg wist de hele coupé hoe stilte klonk wanneer je haar hardop verdedigde. Ik wilde hem aanspreken, maar vroeg me af hoeveel lawaai nog één voorstander van rust zou maken.

Probeer het zelf

  1. Kies een klein voorval voor een column over wachten.
  2. Wat schrap je uit een column over één stiltecoupé?
  3. Schrijf een zelfrelativerende slotzin.
Bekijk de antwoorden en uitleg
  1. Bijvoorbeeld een nummertjesautomaat waar iedereen eerst vraagt welk nummer de ander heeft. Dat detail biedt ruimte voor een eigen observatie.
  2. Een lange uitweiding over alle vervoersproblemen, tenzij die noodzakelijk is voor de centrale gedachte.
  3. Bijvoorbeeld: ik nam me voor minder te oordelen, zodra iedereen eindelijk stil zou zijn.

Ontdek ook